Het landschap van Extremadura laat zich het best omschrijven als een glooiend heuvellandschap, waarin een drietal landschapstypen te onderscheiden zijn: gebergten, steppen en dehesas.

De steppen worden gevormd door eindeloos glooiende vlakten die met grassen en kruiden begroeid zijn. Dankzij de uitgestrektheid en de rust komen hier nog veel bijzondere vogelsoorten voor, waaronder kleine en grote trap, kwartel, griel, wit- en zwartbuikzandhoen, vorkstaartplevier, grauwe kiekendief, scharrelaar, zuidelijke klapekster en kalanderleeuwerik.

Dehesas zijn uitgestrekte bossen van steen- en kurkeiken, waarbij de bomen op ruime afstand van elkaar staan. Er is meestal weinig tot geen ondergroei. Dehesas bieden broedgelegenheid aan o.a. monniksgier en Spaanse keizerarend en zijn van groot belang voor overwinterende kraanvogels.

Het landschap wordt doorsneden door enkele belangrijke rivieren: de Taag en de Guadiana. In het noorden wordt Extremadura begrensd door de Sierra de Gredos, met toppen van ruim 2500 meter. Dwars door Extremadura lopen nog enkele interessante bergketens, zoals de Sierra de San Pedro en Las Villuercas. In het zuiden wordt Extremadura begrensd door de Sierra Morena.

Het Nationaal Park Monfragüe
is waarschijnlijk de meest bekende trekpleister van Extremadura. Dit park, dat zich voornamelijk uitstrekt langs de randen van de rivier de Taag, is zonder twijfel een van Europa's belangrijkste roofvogelgebieden; met zijn afmetingen van ongeveer 10 x 30 kilometer herbergt het de belangrijkste concentratie van de Spaanse keizerarend en de monniksgier. Daarnaast broeden er op steile rotswanden door het hele park vale gieren.


Ook andere soorten als dwergarend, havikarend, steenarend en slangenarend, vinden in Nationaal Park Monfragüe een veilig en ongestoord onderkomen. Om u een idee te geven van de aantallen roofvogels die in het park Monfragüe broeden: vale gier 500 paar, monniksgier 300 paar, aasgier 30 paar, Spaanse keizerarend 10 paar, steenarend 7 paar, dwergarend 30 paar, slangenarend 20 paar, havikarend 7 paar, oehoe 9 paar, zwarte wouw 160 paar, rode wouw 75 paar en grijze wouw 3 paar. (Bron: broedvogeltelling 2007)
Nationaal Park Monfragüe is grotendeels voor publiek gesloten, maar langs de route die door het park loopt kunnen alle vogels gezien worden. Het meest bekend is de rots Peñafalcon (met parkeerplaats), waar de Taag door de Sierra de las Corchuelas steekt. Peñafalcon staat ook bekend onder de naam Salto del Gitano. Vanaf het Castillo, dat boven Peñafalcon uitsteekt heeft u een prachtig uitzicht op de omgeving.